Πως θα γίνει αυτό; Ας πάρουμε για παράδειγμα ένα δάνειο 50.000 ευρώ. Το distress fund θα το αγοράσει το πολύ στο 20% της αξίας του, δηλαδή με 10.000 ευρώ. Στη συνέχεια θα έρθει σε επαφή με τον δανειολήπτη και θα επιχειρήσει να το πουλήσει με κέρδος, όσο το δυνατόν μεγαλύτερο ασφαλώς, ή να το ρυθμίσει.
Από το σημείο αυτό αρχίζει το πάρτι των μπαταχτσήδων. Οι μπαταχτσήδες έχουν μεν χρήμα, συνήθως “μαύρο”, αλλά δεν εξυπηρετούν το δάνειό τους κανονικά γιατί ελπίζουν ότι θα υπάρξει ευνοϊκή ρύθμιση ή θα χαριστεί ένα μέρος του κεφαλαίου. Αυτή είναι η στρατηγική τους.
Με την πώληση του δανείου τους σε distress fund πετυχαίνουν το σκοπό τους, διότι έχουν τη δυνατότητα να διαπραγματευτούν την αγορά του δανείου τους στις 30.000 ή στις 25.000 ακόμα και στις 20.000 ευρώ. Το «κοράκι» ασφαλώς και θα το πουλήσει στον μπαταχτσή το δάνειο με 20.000 ευρώ, αν αυτός πληρώσει τοις μετρητοίς, γιατί σε πολύ λίγο χρόνο θα έχει βγάλει κέρδος 100%. Κόλπο γκρόσο δηλαδή.
Αν ο μπαταχτσής του παραδείγματος δεν θέλει να αγοράσει το δάνειο μπορεί να δεχτεί μηνιαία δόση η οποία θα είναι κατά πολύ μικρότερη από εκείνη που θα πλήρωνε στην τράπεζα, αφού κατά την κρατούσα πρακτική το distress fund θα “κουρέψει” το κεφάλαιο σε ένα πολύ σημαντικό μέρος (σύμφωνα με πληροφορίες σε κάποια bad bank το “κούρεμα” σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνει στο 50% του δανείου).
Συμπέρασμα: όσοι έχουν χρήματα στο σεντούκι ή το μαξιλάρι θα μπορέσουν να αγοράσουν το δάνειό τους φτηνά από το “κοράκι”, επίσης μπορούν να το ρυθμίσουν και να πληρώνουν πολύ χαμηλότερη δόση, πράγμα που ισχύει και για εκείνους που έχουν τη δυνατότητα να πληρώνουν μικρότερη δόση από εκείνη που τους ζητάει η τράπεζα.
Στην αντίπερα όχθη βρίσκονται οι χαμένοι οι οποίοι είναι οι πλέον αδύναμοι και ανήμποροι, οι άνεργοι, οι φτωχοί συνταξιούχοι με τις δώδεκα περικοπές συντάξεων, οι οποίοι δεν μπορούν πραγματικά να πληρώσουν τη δόση στην τράπεζα και να είναι συνεπείς, που δεν μπορούν επομένως να πληρώσουν τίποτα στο “κοράκι” και θα δουν να βγαίνει στο σφυρί το ακίνητό τους που ασφαλώς δεν είναι πρώτη κατοικία, γιατί αυτή προστατεύεται από το νόμο Κατσέλη και από το νέο νόμο που προσφέρει προστασία με βάση εισοδηματικά κριτήρια.
Εν κατακλείδι μπορούμε να πούμε πως καραδοκεί και το υπουργείο Οικονομικών με το “πόθεν έσχες” και μπορεί να υπάρξει ένα εμπόδιο για την αγορά ολόκληρου του ποσού του δανείου. Οπότε οι επιλογές θα κατευθυνθούν προς τη ρύθμιση με χαμηλότερη δόση ή τη σύναψη νέου δανείου για την αποπληρωμή του παλιού, νέου δανείου που θα είναι μικρότερο από εκείνο που πουλήθηκε από την τράπεζα και ασφαλώς θα έχει χαμηλότερη δόση.