Ο Μάριος Φραγκούλης παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή «For You» του ΑΝΤ1, η οποία μεταδόθηκε την Κυριακή 15 Νοεμβρίου του 2026 και μεταξύ άλλων ανέφερε, πως όταν έφυγε από τη ζωή ο πατέρας του, ένιωσε να τον συγχωρεί για την απουσία του. Ο τενόρος χωρίστηκε από τους βιολογικούς του γονείς σε ηλικία 4,5 ετών, όταν αναγκάστηκαν να τον στείλουν από τη Νότια Αφρική (λόγω του Απαρτχάιντ) στην Ελλάδα, όπου μεγάλωσε με θείους του.
Όπως ανέφερε ο Μάριος Φραγκούλης, η απώλεια του πατέρα του (καθώς και των βιολογικών του γονιών, οι οποίοι δεν βρίσκονται πλέον στη ζωή) του προκάλεσε ένα βαθύ συναίσθημα λύτρωσης και συγχώρεσης. Σε παλαιότερες και πρόσφατες τοποθετήσεις του, έχει παραδεχτεί πως ένα μεγάλο κομμάτι της πορείας και της τέχνης του λειτούργησε ως προσπάθεια να αποδείξει στους γονείς του ότι έκαναν λάθος που τον άφησαν μακριά τους.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Οι βιολογικοί μου γονείς δεν είναι στη ζωή. Τον πατέρα μου τον έχασα από καρδιά, σε πολύ μικρή ηλικία, 60 χρονών. Η μητέρα μου πέθανε 97 χρονών. Πρόλαβα να τη ζήσω και συμφιλιώθηκα μαζί της. Όταν πέθανε ο πατέρας μου, εκείνη τη στιγμή ένιωσα ότι τον συγχωρώ. Όταν άρχισα να κατακτώ κάπως τον κόσμο και να με αγαπάνε σαν τραγουδιστή, η μαμά μου το έλεγε: “είμαι η μητέρα του”. Άρχισα να κατακτώ και τη μητέρα μου πλέον».
Ο τενόρος ξαναείδε τους βιολογικούς του γονείς τέσσερα χρόνια μετά τον αποχωρισμό τους, γεγονός που ο ίδιος έχει περιγράψει ως μεγάλο σοκ. Οι σχέσεις τους παρέμειναν δύσκολες και απόμακρες σε όλη τη διάρκεια της ζωής του πατέρα του, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σχετικά νέος, σε ηλικία 60 ετών, από καρδιά.
Αντίθετα με τον πατέρα του, ο Μάριος Φραγκούλης πρόλαβε να ζήσει τη μητέρα του, Ελένη, και να συμφιλιωθεί ουσιαστικά μαζί της. Εκείνη έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 97 ετών, το καλοκαίρι του 2024.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Για τον ίδιο, η ουσιαστική οικογενειακή θαλπωρή προήλθε από τη θεία και τον θείο του που τον υιοθέτησαν άτυπα και τον στήριξαν σε κάθε του βήμα στην Αθήνα.
Ο Μάριος Φραγκούλης διατηρεί πολύ καλές σχέσεις τόσο με τον αδελφό του, Σάιμον, όσο και με τα ετεροθαλή αδέλφια του στην Αφρική, ενώ έχει εκφράσει έντονα την επιθυμία να γίνει ανάδοχος γονέας ή να υιοθετήσει ένα παιδί. Παρόλο που η παιδική του ηλικία σημαδεύτηκε από τον αποχωρισμό, ο ίδιος έχει καταφέρει να επουλώσει αυτά τα τραύματα και να μετατρέψει το βίωμά του σε επιθυμία προσφοράς προς άλλα παιδιά.
