Η ανακοίνωση του πρωθυπουργού στη Δ.Ε.Θ. για περαίωση των ανέλεγκτων φορολογικών υποθέσεων 2000 – 2009 είναι μια γενναία απόφαση.
Μια απόφαση που θέλει να τραβήξει μια διαχωριστική γραμμή με το παρελθόν, να απελευθερώσει τον επιχειρηματία από το παρελθόν του.
Η απόφαση αυτή όμως θα πρέπει να είναι «και αποτελεσματική και δίκαιη».
Για να είναι αποτελεσματική δεν φτάνει μόνο το κλείσιμο με το παρελθόν θα πρέπει να συνοδεύεται από μια σειρά μέτρα που δεν θα επιτρέψουν να φτάσουμε στην κατάσταση που είμαστε σήμερα.
Ο νέος φορολογικός νόμος κινείται προς αυτή την κατεύθυνση με καθαρούς κανόνες παρά τις ακρότητες (ποινικού αδικήματος κ.τ.λ.).
Αλλά μπορεί να μην ξαναφτάσουμε στην ίδια κατάσταση αν δεν αποκατασταθεί η σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στο φορολογούμενο και την φορολογική αρχή.
Αν εκ προοιμίου όλοι οι φορολογούμενοι θεωρούνται φοροφυγάδες.
Αν μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει ούτε ένας έλεγχος όπου ο φορολογούμενος να θεωρηθεί ειλικρινής και να λάβει την σφραγίδα «ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ» που προβλέπεται και ακόμα πως μπορεί να θεωρηθεί ότι θα απελευθερωθούμε από το παρελθόν μας όταν είναι ακόμα σε ισχύ ο Κ.Β.Σ. (Π.Δ. 186/92) που με τα εξουθενωτικά πρόστιμα έχει σαν μόνο αποτέλεσμα ή να ωθεί τους επιχειρηματίες στο λουκέτο ή στα δικαστήρια.
Τι κατάληξη είχε το δελτίο τύπου στις αρχές του χρόνου του Υπουργείου Οικονομικών ότι το αμέσως επόμενο φορολογικό νομοσχέδιο θα είναι η κατάργηση του Κ.Β.Σ. και η ενσωμάτωση ορισμένων διατάξεων του στο Κ.Φ.Ε.
Για να είναι δίκαιη θα πρέπει να δίνει την αίσθηση στον κάθε φορολογούμενο ότι δεν αδικείται, ότι οι φόροι που μέχρι σήμερα πλήρωσε δεν θα πάνε χαμένοι ότι δεν μπορεί να βρεθεί στην ίδια θέση με τον φοροφυγά, με αυτό που εισέπραξε τον Φ.Π.Α. και τον έβαλε στην τσέπη του, δεν μπορεί να έχει την ίδια μεταχείριση με αυτόν που έχει συλληφθεί για φοροδιαφυγή, που έχει πιαστεί να μην εκδίδει αποδείξεις.
Δεν μπορούμε λοιπόν τα ανωτέρω να μην τα λάβουμε υπ’ όψιν μας και να φτάσουμε στην απλοποίηση των πάντων υπολογίζοντας το ποσό που θα πληρωθεί πολλαπλασιάζοντας τα ακαθάριστα έσοδα της κάθε επιχείρησης επί ένα συντελεστή 1%, 2%, 3%. Αυτό δείχνει ότι οι υπηρεσίες δεν έχουν την δυνατότητα να τα λάβουν υπ’ όψιν τους για να εκδοθεί περαίωση με άμεση είσπραξη.
Αυτό εγκυμονεί δύο κινδύνους:
ο πρώτος είναι να στρέψουμε τους Έλληνες φορολογούμενος σε εκτεταμένη φοροδιαφυγή.
ο δεύτερος χιλιάδες Έλληνες να μην ανταποκριθούν στην περαίωση που προτείνει το Υπουργείο, γιατί θα αισθανθούν αδικημένοι με αποτέλεσμα τα έσοδα που το Υπουργείο ευελπιστεί να εισπράξει να μην εισπραχθούν και βέβαια σε περίοδο Οικονομικής κρίσης και έλλειψης ρευστότητας στην αγορά δεν συζητάς για 6, 9, ή 12 δόσεις, αλλά για πολύ περισσότερες ώστε όποιος θέλει να μπορεί να ανταποκριθεί.
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΦΟΡΟΤΕΧΝΗΣ – ΛΟΓΙΣΤΗΣ Α΄ΤΑΞΗΣ
ΜΕΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ