Ο Λίων έκλεψε το χειροκρότημα στο ΚΘΒΕ: Το σκυλάκι που έγινε πρωταγωνιστής χωρίς να το ξέρει

Στο θέατρο, το χειροκρότημα είναι συνήθως η ανταμοιβή για ώρες προβών, δουλειάς και αγωνίας.

Ο Λίων, όμως, ένα Yorkshire Terrier, είχε διαφορετική άποψη.

Δεν χρειάστηκε να απομνημονεύσει ατάκες, να αλλάξει κοστούμια ή να ακολουθήσει σκηνοθετικές οδηγίες. Περίμενε υπομονετικά στα παρασκήνια, ώσπου άκουσε το κοινό να χειροκροτεί.

Τότε αποφάσισε πως είχε έρθει η δική του στιγμή.

Το περιστατικό συνέβη στη Θεσσαλονίκη, κατά τη διάρκεια παράστασης του έργου «Το Υπουργείο της Υπέρτατης Ευτυχίας» της Ινδής συγγραφέα Αρουντάντι Ρόι, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.

Ο Λίων, το σκυλάκι της ηθοποιού, σκηνοθέτιδας και θεατρολόγου Έλλης Μερκούρη, βρισκόταν στα παρασκήνια, στην αγκαλιά μιας φίλης που τον φρόντιζε, περιμένοντας να τελειώσει η θεατρική αναστάτωση.

Η παράσταση απαιτούσε πολλές εναλλαγές ρόλων και κοστουμιών, με τους ηθοποιούς να μπαινοβγαίνουν διαρκώς στα παρασκήνια.

Μέσα σε αυτό το δημιουργικό χάος, ο Λίων περίμενε, όπως περιγράφει η ηθοποιός, μάλλον καρτερικά. Είχε, άλλωστε, τα δικά του σχέδια για τη συνέχεια της βραδιάς: βόλτα και φαγητό.

Μόλις άκουσε το χειροκρότημα, τα «λαμπάκια» του άναψαν. Για εκείνον, ο ήχος δεν σήμαινε ότι είχε ολοκληρωθεί μια θεατρική παράσταση, αλλά ότι πλησίαζε η ώρα να βγει έξω.

Έτσι, με ένα μικρό σάλτο, ξέφυγε από την αγκαλιά που τον κρατούσε και βρέθηκε στη σκηνή, κουνώντας την ουρά του και περπατώντας με την άνεση κάποιου που δεν έχει ιδέα ότι μόλις παραβίασε κάθε θεατρικό πρωτόκολλο.

Το κοινό τον υποδέχθηκε με χειροκροτήματα. Οι ηθοποιοί, που είχαν περάσει δύο ώρες προσπαθώντας να κερδίσουν αυτή την ανταπόκριση, είδαν τον μικρό απρόσκλητο επισκέπτη να τους κλέβει τη στιγμή. Και, όπως φαίνεται, ο Λίων δεν είχε κανέναν λόγο να αισθανθεί αμήχανα.

Η καλύτερη στιγμή, ωστόσο, ήρθε μετά το τέλος της παράστασης. Μια θεατής πλησίασε την Έλλη Μερκούρη για να τη συγχαρεί για τη δουλειά της. Αφού επιβεβαίωσε ότι εκείνη είχε αναλάβει και τη σκηνοθεσία, πρόσθεσε με ενθουσιασμό πως η σκηνή με το σκυλάκι στο τέλος ήταν μια εξαιρετική σκηνοθετική ιδέα.

Η Μερκούρη δεν μπορούσε, φυσικά, να της αποκαλύψει κάποιο κρυφό σκηνοθετικό εύρημα. Ο Λίων δεν είχε προβλεφθεί να εμφανιστεί στο φινάλε. Είχε απλώς αποφασίσει μόνος του ότι η παράσταση είχε τελειώσει και πως ήταν ώρα να συνεχιστεί η δική του βραδιά. Η αυθόρμητη εμφάνισή του, όμως, ήταν τόσο πειστική, ώστε μια θεατής την εξέλαβε ως μέρος της παράστασης.

Η Έλλη Μερκούρη είναι από το 2011 υπεύθυνη της Θεατρικής Ομάδας Κωφών «Τρελά Χρώματα», μιας ομάδας που φέρνει μαζί κωφούς και ακούοντες ηθοποιούς. Η ομάδα ιδρύθηκε το 2009 από την Όλγα Δαλέκου και τη Γιούλη Τσαγκαράκη, δημιουργώντας έναν κοινό χώρο θεατρικής έκφρασης και συνεργασίας.

Αυτή τη φορά, πάντως, στη σκηνή δεν βγήκε κάποιος ηθοποιός για να ερμηνεύσει έναν ρόλο. Βγήκε ένας σκύλος που αναγνώρισε στο χειροκρότημα το σήμα για τη δική του έξοδο.

Και χωρίς να το γνωρίζει, χάρισε στο κοινό ένα φινάλε που ούτε η πιο προσεκτικά σχεδιασμένη σκηνοθεσία δεν θα μπορούσε να εγγυηθεί.