Σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση για την οικονομική και κοινωνική πολιτική της εξαπολύει η υπεύθυνη Πολιτικού Σχεδιασμού της ΕΛΑΣ και συντονίστρια του Επιστημονικού Συμβουλίου του ΙΝΑΤ, Ευγενία Φωτονιάτα, αντιπαραβάλλοντας την κυβερνητική εικόνα της ανάπτυξης με τις πιέσεις που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι και τα νοικοκυριά.
Με αιχμή τους ευρωπαϊκούς δείκτες για τη φτώχεια, τη στέγαση και την ενεργειακή στέρηση, η κ. Φωτονιάτα στρέφει τα πυρά της στον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Παύλο Μαρινάκη. Υποστηρίζει ότι η αμφισβήτηση των δεικτών δεν απαντά στο βασικό πρόβλημα: την απόσταση ανάμεσα στην αύξηση των οικονομικών μεγεθών και στην πραγματική δυνατότητα των πολιτών να καλύπτουν τις ανάγκες τους.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Ο κ. Μαρινάκης μπορεί να αμφισβητεί τους ευρωπαϊκούς δείκτες. Δεν μπορεί όμως να αμφισβητήσει την καθημερινότητα εκατομμυρίων πολιτών που βλέπουν τον μισθό τους να εξανεμίζεται πριν τελειώσει ο μήνας», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Το κοινωνικό αποτύπωμα της ανάπτυξης στο επίκεντρο
Η παρέμβαση θέτει στο κέντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης το ζήτημα της κατανομής των εισοδημάτων. Κατά την κ. Φωτονιάτα, έπειτα από επτά χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, το κυβερνητικό αφήγημα περί οικονομικής επιτυχίας δεν επιβεβαιώνεται από τις συνθήκες διαβίωσης σημαντικού τμήματος της κοινωνίας.
Κεντρικό επιχείρημά της αποτελεί ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για το 2025, το σχετικό ποσοστό στην Ελλάδα διαμορφώθηκε στο 27,5%, έναντι 20,9% στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η χώρα καταγράφει τη δεύτερη υψηλότερη επίδοση στην ΕΕ, μετά τη Βουλγαρία. Πρόκειται για σύνθετο δείκτη που περιλαμβάνει τον εισοδηματικό κίνδυνο φτώχειας, τη σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση και την πολύ χαμηλή ένταση εργασίας των νοικοκυριών.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Για την ΕΛ.Α.Σ., η εικόνα αυτή αναδεικνύει την ανάγκη η οικονομική πολιτική να αξιολογείται και με βάση το κατά πόσο περιορίζει τις ανισότητες και ενισχύει την κοινωνική προστασία.
Στέγαση και ενέργεια απορροφούν το εισόδημα
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει η κ. Φωτονιάτα στο κόστος κατοικίας. Στη δήλωσή της επικαλείται ποσοστό στεγαστικής υπερεπιβάρυνσης 26,4% στην Ελλάδα, έναντι 7,7% στην ΕΕ, αποδίδοντας στη χώρα την πρώτη θέση στον σχετικό δείκτη. Ο δείκτης αφορά τον πληθυσμό που ζει σε νοικοκυριά όπου οι δαπάνες στέγασης υπερβαίνουν το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος.
Παράλληλα, επικαλείται στοιχεία σύμφωνα με τα οποία το 18,1% του πληθυσμού αδυνατεί να διατηρήσει την κατοικία του επαρκώς ζεστή, έναντι 8,8% στην ΕΕ. Με βάση αυτά τα μεγέθη, υποστηρίζει ότι η στέγη και η ενέργεια αποτελούν δύο από τους σημαντικότερους παράγοντες συμπίεσης του οικογενειακού προϋπολογισμού.
Η πολιτική αιχμή της παρέμβασης είναι ότι οι αυξήσεις στις ονομαστικές αποδοχές δεν επαρκούν, όταν οι βασικές δαπάνες απορροφούν μεγάλο μέρος του εισοδήματος. Γι’ αυτό και συνδέει την ενίσχυση των μισθών με παρεμβάσεις για προσιτή κατοικία και φθηνότερη ενέργεια.
Η σύγκριση με το 2019 και το ζήτημα των πραγματικών μισθών
Στο μισθολογικό πεδίο, η κ. Φωτονιάτα επικαλείται προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σύμφωνα με τις οποίες οι πραγματικοί μισθοί στην Ελλάδα θα παραμένουν το 2026 χαμηλότερα από τα επίπεδα του 2019, ενώ στην ΕΕ συνολικά θα έχουν ξεπεράσει το αντίστοιχο σημείο αναφοράς.
Η αναφορά αφορά την αγοραστική αξία των αποδοχών, δηλαδή την εξέλιξή τους αφού συνυπολογιστεί η μεταβολή των τιμών. Κατά την ίδια, η οικονομική μεγέθυνση δεν μεταφέρεται επαρκώς στο βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων.
«Το πρόβλημα δεν είναι ότι η Eurostat μετράει λάθος. Είναι ότι η κυβερνητική πολιτική μοιράζει λάθος τους καρπούς της ανάπτυξης», τονίζει, συνοψίζοντας το πολιτικό στίγμα της δήλωσής της.
Οι προτάσεις για αποδοχές και εργασιακά δικαιώματα
Η ΕΛ.Α.Σ. συνοδεύει την κριτική της με συγκεκριμένους μισθολογικούς στόχους και προτάσεις για τις εργασιακές σχέσεις. Η κ. Φωτονιάτα θέτει ως επιδιώξεις:
– Κατώτατο μισθό 1.000 ευρώ μέσα στο 2027.
– Μέσο μισθό πλήρους απασχόλησης 1.800 ευρώ στο τέλος της τετραετίας.
– Ενίσχυση των συλλογικών συμβάσεων και της διαπραγματευτικής δύναμης των εργαζομένων.
– Κατάργηση του 13ώρου και ουσιαστική προστασία του χρόνου εργασίας.
Πολιτική σύγκρουση για τη διανομή του πλούτου
Με την παρέμβασή της, η κ. Φωτονιάτα επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση από τις συνολικές επιδόσεις της οικονομίας στο ερώτημα ποιοι ωφελούνται από αυτές. Συνδέει τους μισθούς, τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, τη στέγαση και την ενέργεια σε ένα ενιαίο αίτημα ενίσχυσης του διαθέσιμου εισοδήματος.
«Η εργασία παράγει τον πλούτο. Η ΝΔ δεν μπορεί να πανηγυρίζει για την αύξησή του, την ώρα που οι εργαζόμενοι μένουν πίσω στη διανομή του», καταλήγει.
