Οι τέσσερεις πρώην υπουργοί που κατηγορούνται είναι οι Αναστάσιος Μαντέλης και Άκης Τσοχατζόπουλος από το ΠΑΣΟΚ για παθητική δωροδοκία σε βάρος του δημοσίου και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα και οι Γιώργος Αλογοσκούφης και Χρήστος Μαρκογιαννάκης από τη ΝΔ για το αδίκημα της απιστίας σε βάρος του δημοσίου.
Σύμφωνα με την πρόταση του ΠΑΣΟΚ, παραπέμπονται στην Προανακριτική Επιτροπή οι κκ Αλογοσκούφης και Μαρκογιαννάκης, ο πρώτος ως εποπτεύων υπουργός του ΟΤΕ και ο δεύτερος για την υπόθεση των C4I ενώ, για τους κκ Τσοχατζόπουλο (για τα εξοπλιστικά προγράμματα ΠΑΤΡΙΟΤ) και Μαντέλη (για προεκλογική χορηγία 200.000 μάρκων) εκφράζεται η άποψη ότι έχει παραγραφεί το αδίκημα της παθητικής δωροδοκίας, ενώ για το αδίκημα του ξεπλύματος μαύρου χρήματος πρέπει να δικαστούν από την τακτική Δικαιοσύνη.
Επίσης το ΠΑΣΟΚ προτείνει να αποσταλεί στη Δικαιοσύνη όλο το πορισματικό υλικό της Εξεταστικής Επιτροπής για την υπόθεση της Ζίμενς, ώστε να διερευνήσει τυχόν ευθύνες για πράξεις που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της, όπως η νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες, και για τα άλλα οκτώ πολιτικά πρόσωπα που αναφέρονταν στο πόρισμα της, καθώς, όπως σημειώνεται, η Βουλή είναι αναρμόδια να ερευνήσει, λόγω παρόδου αποσβεστικής προθεσμίας.
Ειδικότερα:
Για τον κ. Μαντέλη (πρόεδρος του ΟΤΕ 1985-1988, γενικός γραμματέας του υπουργείου Βιομηχανίας 1993-1997 και υπουργός Μεταφορών 1997-2000): κατηγορείται με το σκεπτικό ότι ενέκρινε τις «προγραμματικές συμφωνίες 8002» που του υπέβαλε ο ΟΤΕ χωρίς να ελέγξει τις τιμές της αγοράς διακινδυνεύοντας το δημόσιο συμφέρον.
«Ο προληπτικός έλεγχος της Προγραμματικής Συμφωνίας 8002 αποτελούσε υποχρεωτική ενέργεια για τον τότε αρμόδιο υπουργό Αν. Μαντέλη … Η παράλειψη εποπτείας του τότε υπουργού μπορεί να συνδεθεί με τη διαδικασία με την οποία εμβάσθηκαν σε λογαριασμό του 250.000 ευρώ, σύμφωνα με την πρόταση του εισαγγελέα εφετών … Είναι προφανές τα εμβάσματα στον λογαριασμό του αποτελούν παράνομα χρήματα που προέρχονται από τα “μαύρα ταμεία” της Ζίμενς», σημειώνεται μεταξύ άλλων.
Για τον κ. Αλογοσκούφη (υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών 2004-2008): αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι επί υπουργίας του «η Προγραμματική Συμφωνία και οι άλλες συμβάσεις του ελληνικού δημοσίου συνεχίστηκαν κανονικά χωρίς κανένα έλεγχο των τιμών και των ρητρών στον ΟΤΕ με υπερτιμήματα περίπου 65%».
«Επί υπουργίας του το ελληνικό δημόσιο υπέστη τη μεγαλύτερη οικονομική απώλεια αφού δύο φορές δεν διεκδίκησε, όπως όφειλε, τα υπερτιμήματα και δεν απαίτησε από τη Ζίμενς τις νόμιμες αποζημιώσεις που αποκαλύφθηκαν από το σκάνδαλο … Η συνολική περιουσιακή ζημιά στην οποία συνέβαλε η μη τήρηση των κανόνων επιμελούς διαχείρισης από τον τότε υπουργό ανέρχεται κατά προσέγγιση στα 286.154.918 ευρώ», τονίζεται στην πρόταση.
Για τον κ. Μαρκογιαννάκη (υφυπουργός Δημόσιας Τάξης 2004-2006 και αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών με αρμοδιότητα θέματα Δημόσιας Τάξης 2009 ), σημειώνεται μεταξύ άλλων:
«Παρά τις αρνητικές τεχνικές εκθέσεις μετά και από δοκιμές του συστήματος C4I, χωρίς να έχει εξασφαλιστεί η διαλειτουργικότητα, επέστρεψε εγγυητικές επιστολές ύψους 11.158.065,14 ευρώ, παρά το γεγονός ότι το σύστημα ήταν ακατάλληλο για τη συμβατική προβλεπόμενη χρήση … Ως υφυπουργός και υπουργός δεν διαχειρίστηκε σωστά και με επιμέλεια τη δημόσια περιουσία, η οποία του ήταν εμπιστευμένη, καθ΄ όσον οι εταιρίες SAIC και SIEMENS ωφελήθηκαν οικονομικά από τη συμπεριφορά του … Δεδομένου ότι το σύστημα C4I ουδέποτε παραλήφθηκε, η περιουσιακή ζημία του ελληνικού δημοσίου ανέρχεται τουλάχιστο στα 254.999.999 ευρώ, δηλαδή το συνολικό τίμημα της σχετικής σύμβασης».
Για τον κ. Τσοχατζόπουλο δίνεται, μεταξύ άλλων, έμφαση στην κατάθεση του R. Σίκατζεκ Siekaczel στον εισαγγελέα του Μονάχου και στους ανακριτές Ζαγοριανό και Αθανασίου, στους οποίους ανέφερε ότι «παρέδωσε 10 εκ ευρώ στους κκ Gebauer και Ψαρρό, που ήταν στελέχη της Ζίμενς Ελλάς ως προμήθεια για τη σύμβαση των πυραύλων “Πάτριοτ”. Τονίζεται επίσης ότι «το ίδιο αναφέρει στην απολογία του και άλλο στέλεχος της Ζίμενς, ο Rainer Niedl, ο οποίος δηλώνει τα εξής: Εκείνη την εποχή έτρεχε ένα έργο με τις Ένοπλες Δυνάμεις. Δεν επρόκειτο για επίσημο προϊόν της Ζίμενς, όμως η τοπική εταιρεία ήθελε παρόλα αυτά να παρει το έργο και ο Siekaczel το υποστήριζε. Για το κλείσιμο της σύμβασης ο στρατός ήθελε “φακελάκι”».
«Πιθανολογείται διάπραξη παθητικής δωροδοκίας περί το έτος 1998 από τον τότε υπουργό διότι δεν είναι γνωστό αν το “φακελάκι”, όπως αναφέρεται στην παραπάνω κατάθεση, αφορά πολιτικό πρόσωπο ή αξιωματούχο», καταλήγει η πρόταση του ΠΑΣΟΚ.